Boven gasvelden (1)

Boven gasvelden (1)

Mollen of een lege gasbel?

“Heb je ook mollen in de tuin?”

Het is de vraag die, volgens Jan Mulder, aan hem gesteld werd door de taxateur van de NAM. Deze man was niet voor niks bij Mulder. Mulder heeft namelijk een scheur in de muur.
“Ik heb draagmuren van een halve meter dik”. Roept Jan vlak daarvoor nog. Een echte boerderijmuur dus. Van een herenboerderij. In ‘t Oldambt.

Ik ken Oost-Groningen omdat daar een deel van mijn kinderjaren ligt. Niet omdat ik er woonde, ik woonde op het Hogeland, maar omdat mijn ouders er vandaan kwamen. Ik was zo’n beetje om het weekend bij mijn opa’s en oma’s. In ‘t Oldambt. Op rode zandgrond. Bij het stroomdal van de Aa. Zo’n herenboerderij werd vaak bewoond door een ‘dikke boer’. Ja mensen, daar komt de uitspraak ‘dikke auto’ vandaan. Mooi dat ‘die westerlingen’ Gronings lullen als ze dat zeggen. Was een kwestie van geduld.
Maar goed. Herenboerderij dus én mollen. Want daar begon ik mee.

Herenboerderij

Even een kleine schets. Zo’n herenboerderij, of Oldambster boerderij, heeft inderdaad muren van een halve meter. Een grote schuur, een groot woongedeelte en vaak een groot stuk land. Het waren immers niet voor niks ‘dikke boeren’, of herenboeren, die deze boerderijen bewoonden. Ze boerden goed.
De boerderijen werden zo’n beetje vanaf 1720 tot 1900 in Oost Groningen gebouwd. De boerderijen werden daarbij in de loop van de tijd en met het toenemen van de welvaart van de boeren groter.
Ik kwam nog wel eens, op familiebezoek, in zo’n boerderij. Nog wens ik zo’n woonkeuken, met ouderwetse kachel en schouw. De voorkamer voor de saaie volwassenen, die alleen maar bazelden over vroeger, werk, ons, de verschrikkelijke club kinderen en politiek, enzo. De schuur was een grote speelplaats voor de clan neefjes en nichtjes.
Deze boerderij werd niet meer gebruikt als boerderij. Het was een uiterst ruim woonhuis geworden. In de schuur stallen voor pony’s en een enorme hooizolder. Zoals vele herenboerderijen had het een andere bestemming gekregen. Zo ook de boerderij van Jan.

Mollen

Daar hoef ik weinig over uit te leggen. Schattig zwart glanzend kraalogige diertjes met onhandig grote voorpoten. Onderschat hen echter niet. Ze zijn in hun eentje in staat zijn een hele tuin om te ploegen. Alles in hun jacht naar wormen, want die lusten ze. Graag.
Schattige, maar grasmat verwoestende, beestjes dus. Een nachtmerrie voor de voetballiefhebber, of de voetballer, maar kunnen ze een eeuwenoude halve meter dikke muur vellen? Nee.

Grapje of bittere ernst

Jan Mulder valt even dramatisch stil, zijn timing is geweldig, het sarcastische grapje landt. Een lachsalvo volgt. Is het dan grappig? Hoe erg is het eigenlijk? Is het een hype, zoals ik las in een tweet van een twittervriendin. Zij woont ver weg van Slochteren. Nee. Het is geen hype. Ik probeerde haar in een aantal tweets uit te leggen dat het niet is van de laatste tijd. Behalve dan misschien dat het steeds erger wordt en vaker lijkt voor te komen.
In DWDD verzandt de discussie naar mijn mening in een bozige, geërgerde Jan Mulder. Wat natuurlijk bij hem past. Tegenover hem een kalme Kamp. Wat ook bij hem past. Een bevredigend antwoord, hoor ik niet.

Er komt nog meer onderzoek. Terwijl de kans op nog ernstigere aardschokken toeneemt. Het wachten is op het volgende nieuwsbericht.
Op Twitter lees ik vooral grapjes. Ik merk dat ik ze niet zo goed kan handelen, die grapjes. Het gaat wel om het gebied waar mijn familie woont. Het is wel mijn moeder die zegt dat ze kippenvel had en ze dus eigenlijk bang was bij de laatste beving. Het was ook de opmerking “Ik dacht dat er een vrachtwagen door de gevel reed”. Het geeft aan dat het voelbaar is. Fysiek én mentaal. De scheuren in de muur komen niet van een mol en zijn graverij. Nee. Die komen van de NAM en hun graverij. Graven naar gas én geld. Beide hebben we allemaal nodig. Zeker nu. In de crisis. In hartje winter. Daar zit het dilemma.

Wat nu?

Stoppen met boren? Doorgaan? Lastig. Antwoord kun je niet geven, zeker niet in één kort artikel. Ik schrijf ze niet graag lang. Ik heb besloten op onderzoek te gaan.
Waar is nou die gaswinning. Hoe doen ze dat. Wat wordt ervan betaald. Wie verdient eraan. Groningers aan het woord. De NAM misschien. Vergoeden ze de schade. Dat soort onderzoek. Mijn plan is om hierover regelmatig wat te schrijven. Misschien geeft het inzicht. Begrip.

“Schrijf erover!” Mentionde @MrsvanP. “Maak een goed verhaal in plaats van al die Soundbites”.

Ik ga mijn best doen. Eén antwoord heb ik alvast wel gegeven. Scheuren in muren komen níet van mollen.

2 Responses »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *