Category Archives: reisverslag

Aaneengeregen leven

Aaneengeregen leven

Nu ik met beide voeten in het begin van 2015 sta zo zonder goede voornemens, want die maak ik nooit, besef ik me iets. Ik heb me daar een dik jaar achter de rug!

Ja, het was één in goede gezondheid, doorgaans. Maar het was één in een sneltrein, zonder te willen vervallen in clichés, maar ik heb keihard gewerkt om de dingen goed te doen. Om ze beter dan goed te doen. Read the rest of this entry

Workshop Social Media Literacy, Bobcatsss

Workshop Social Media Literacy, Bobcatsss

Tel de verschillen. Terwijl het buiten regent en ik binnen kijk naar de snowboarders op witte pistes bij de Olympische Spelen, denk ik terug aan Barcelona waar de luchten blauw waren en de zon mijn neus, tijdens de wandelingen door deze geweldige stad, kleurde. Er moest een workshop gegeven worden daar, op het congres BOBCATSSS (een Europees congres voor informatiespecialisten en bibliothecarissen). Het onderwerp; Social media literacy. Read the rest of this entry

#wieschudtmijdehandvooreennieuwebaan?

#wieschudtmijdehandvooreennieuwebaan?

Een deel van jullie kent het misschien nog van vorig jaar. Ik kwam met deze kreet als een tegenreactie op de berichten op twitter. Zij hekelden de kleffe kussen van die collega die je het liefst ontwijkt en het zweterige handje van de puberende stagiaire om je een gelukkig nieuwjaar te wensen.
Ik vond destijds dat je blij mocht zijn dat je de kans kreeg om ze te ontwijken, simpel omdat dat betekende dat je een baan had. Iets wat echt niet meer zo vanzelfsprekend was. Ik zocht werk. En nu?

Read the rest of this entry

#mijnmoment; And then suddenly, last summer

#mijnmoment; And then suddenly, last summer

Augustus 2013

Lachend plons ik met de kinderen het water in. Het meertje bij de camping is niet groot en dus prima van temperatuur. Samen zwemmen we naar de grote rots midden in Lac des Messires. We doen een wedstrijd, natuurlijk verlies ik en ben ik een pannenkoek omdat ik laatste was.
Vanaf de steen gooi ik Fantast het water in en grijp ik Verslaggever bij zijn zij om hem eens vreselijk te kietelen.
Verslaggever giert het uit, Fantast komt hem helpen en dan ineens zitten we in een stevige knuffel en zegt Verslaggever: “Je bent weer beter hè mama”. Read the rest of this entry

Ken je dat?

Ken je dat?
dat plekje

dat plekje

 

Ken je dat? Dat plekje waar jij dacht dat je even alleen was op de wereld. Dat plekje waar jij verdronk in je eigen gedachten, gedragen door je fantasie?

Ken je dat? Dat plekje waar je zo volkomen jezelf mocht zijn. Dat plekje waar geluk, liefde en leven volledig samenvloeiden in de groene diepten. Dat plekje waarin het ruisen van je hartslag opging en jij volkomen was? Waar eeuwigheid in één seconde kan worden vastgelegd?

Ik gun het jou. Dat ene plekje. Waar je altijd naar terug kan keren, of het nou één centimeter of duizenden kilometers ver is, omdat het in jou verankerd is. Omdat het, na je vondst, voor altijd in je hart meereist naar waar dan ook.

#wieschudtmijdehandvooreennieuwebaan

#wieschudtmijdehandvooreennieuwebaan

Een jaar geleden ging ik op zoek naar een nieuwe baan. Een nieuwe uitdaging. Met mijn ervaring ‘twaalf jaar in de jeugdhulpverlening’op zak, trok ik de wijde sollicitatiewereld in.
Werk zat zou je denken. Inderdaad, wel in de hulpverleningssector. Al stond en staat alles daar ook op losse schroeven. Inrichtingen sloten, krompen in, en daar liep ik nu uit. Uit de jeugdinrichting. Ik zocht namelijk wat anders. Werk als redactielid, of communicatiemedewerker, het liefst gecombineerd met social media. Read the rest of this entry

over een deadline, het stadsarchief en prosecco

over een deadline, het stadsarchief en prosecco

Zo.

Dat was me een weekje.

“Inleveren vrijdag 4 november in mijn postvak, vóór 12.00.” (P.Van Roos-Tricht)

Dit bleek een zin te worden die als een soort mantra door de week zong. Met als gevolg nachtbraken, flink ook, meerdere keren ook. Maar de deadline is gehaald. Hoe is dan ineens niet meer zo interessant want je hebt het gehaald. Al overvalt de twijfel je als je dan eindelijk je werkstuk door de sleuf van het al overvolle postvakje duwt. Read the rest of this entry

leren leren en nog eens leren?

leren leren en nog eens leren?

Nog een weekje, zeven dagen en iets minder dan 168 uur.

Dan zitten er zo’n veertig eerstejaars deeltijdstudenten, voorovergebogen over spellingsvragen, of er ‘wat’ of ‘dat’ en waar hoort, weetjes over marktsegmentatie en de vraag: “Wat verkoop je met een boormachine?” (Gaatjes!)

Op de sociale media gonst het. Proeftoetsen worden gemaakt, opdrachten uitgewerkt. Vragen over taaltechnische dingetjes schieten voorbij in de Timeline van Facebook. Aan de andere kant is het wat rustiger op Twitter, er moet immers geleerd worden en dan is het ‘prrrt’ geluidje van tweetdeck (ja die staat aan bij mij) een behoorlijke afleiding. Vooral als er dan ergens in Libië iemand opgepakt en neergeschoten wordt, je TL gaat zingen! Read the rest of this entry