Tag Archives: doorzetten

#wieschudtmijdehandvooreennieuwebaan

#wieschudtmijdehandvooreennieuwebaan

Een jaar geleden ging ik op zoek naar een nieuwe baan. Een nieuwe uitdaging. Met mijn ervaring ‘twaalf jaar in de jeugdhulpverlening’op zak, trok ik de wijde sollicitatiewereld in.
Werk zat zou je denken. Inderdaad, wel in de hulpverleningssector. Al stond en staat alles daar ook op losse schroeven. Inrichtingen sloten, krompen in, en daar liep ik nu uit. Uit de jeugdinrichting. Ik zocht namelijk wat anders. Werk als redactielid, of communicatiemedewerker, het liefst gecombineerd met social media. Read the rest of this entry

over een deadline, het stadsarchief en prosecco

over een deadline, het stadsarchief en prosecco

Zo.

Dat was me een weekje.

“Inleveren vrijdag 4 november in mijn postvak, vóór 12.00.” (P.Van Roos-Tricht)

Dit bleek een zin te worden die als een soort mantra door de week zong. Met als gevolg nachtbraken, flink ook, meerdere keren ook. Maar de deadline is gehaald. Hoe is dan ineens niet meer zo interessant want je hebt het gehaald. Al overvalt de twijfel je als je dan eindelijk je werkstuk door de sleuf van het al overvolle postvakje duwt. Read the rest of this entry

leren leren en nog eens leren?

leren leren en nog eens leren?

Nog een weekje, zeven dagen en iets minder dan 168 uur.

Dan zitten er zo’n veertig eerstejaars deeltijdstudenten, voorovergebogen over spellingsvragen, of er ‘wat’ of ‘dat’ en waar hoort, weetjes over marktsegmentatie en de vraag: “Wat verkoop je met een boormachine?” (Gaatjes!)

Op de sociale media gonst het. Proeftoetsen worden gemaakt, opdrachten uitgewerkt. Vragen over taaltechnische dingetjes schieten voorbij in de Timeline van Facebook. Aan de andere kant is het wat rustiger op Twitter, er moet immers geleerd worden en dan is het ‘prrrt’ geluidje van tweetdeck (ja die staat aan bij mij) een behoorlijke afleiding. Vooral als er dan ergens in Libië iemand opgepakt en neergeschoten wordt, je TL gaat zingen! Read the rest of this entry